Το οικονομικό όφελος από μια γραμμή Μετρό

Καλώς ξοδεμένα VS δανεικά: δύο άσχετες έννοιες.

Η οικονομική κρίση μάλλον θα έχει και τις επιπτώσεις της στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Στο όνομα της διατήρησης της δημοσιονομικής σταθερότητας, της υπεύθυνης δημοσιονομικής πολιτικής κλπ. κάποιες δαπάνες θα περικοπούν ή θα "απλωθούν" σε μεγαλύτερο εύρος χρόνου με αντίστοιχη περικοπή ή καθυστέρηση στην υλοποίηση των έργων.

Τα καλοξοδεμένα χρήματα όμως (όπως οι επενδύσεις στο δίκτυο Μετρό) παραμένουν καλοξοδεμένα είτε προέρχονται από ελλείματα και δανεισμό είτε προέρχονται από πλεόνασμα.

Με άλλα λόγια τέτοιες δαπάνες δεν πρέπει να περικοπούν αλλά αντίθετα, να εξευρεθούν πόροι μέσα από την αύξηση της φορολογίας. Γιατί δαπάνες που "πρέπει" (δηλαδή αξίζουν) να γίνουν, καλό είναι να γίνουν είτε έχουμε είτε δεν έχουμε κρίση.

Ας δούμε όμως συγκεκριμένα το όφελος από μια γραμμή Μετρό. Η γραμμή 4 προβλέπεται να εξυπηρετεί 400.000 επιβάτες κατά μέσο όρο ημερησίως και να κοστίσει 2,1 δις με την παλαιά της χάραξη.

Πιο είναι το όφελος από τη λειτουργία της όμως σε οικονομικούς όρους?

Αν υποθέσουμε πως ο μέσος επιβάτης εξοικονομεί από τη λειτουργία του μετρό 15 λεπτά σε κάθε διαδρομή που εκτελει, λάβουμε υπ'όψιν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Αττικής στα 26.000 ευρώ και υποθέσουμε ότι ο κάθε Έλληνας δουλεύει 2000 ώρες το χρόνο προκύπτει ότι το καθαρό όφελος για κάθε μετακίνηση, αν το μετατρέψουμε σε χρόνο εργασίας είναι 3,25 ευρώ με το συνολικό ετήσιο όφελος να πλησιάζει τα 500 εκατομμύρια ευρώ.

Ακομά και αν αφαιρέσουμε το λειτουργικό κόστος του Μετρό, το καθαρό κέρδος στο οποίο καταλήγουμε είναι 300-350 εκατομμύρια ετησίως.

Νομίζω μια επένδυση 2,1 δις που θα έχει κέρδη 300+ εκατομμύρια το χρόνο δικαιολογείται ακόμη και αν όλο το ποσό είναι δανεικό. Πόσο μάλλον σε ένα περιβάλλον υψηλής ανεργίας που μια τέτοια επένδυση θα δώσει εργασία σε μεγάλες ομάδες του πληθυσμού, ειδικά του κατασκευαστικού τομέα που πλήτεται ιδιαίτερα από την κρίση.

edit: Στην πραγματικότητα στον υπολογισμό θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο μέσος χρόνος εργασίας που αντιστοιχεί στον κάθε Αθηναίο, που είναι λίγο πάνω από 1000 ώρες δεδομένου ότι κάτι περισσότερο από έναν στους δύο Αθηναίους εργάζονται. Τελικά το καθαρό νούμερο που προκύπτει δεν είναι 300-350 εκατομμύρια αλλά πάνω από 500 εκατομμύρια ετησίως!