Πληθωρισμός ή Αποπληθωρισμός?

Βασικά το ερώτημα αφορά λάθος προσέγγιση του ζητήματος.
Τα τελευταία χρόνια οι τιμές και οι μισθοί* στην Ελλάδα αυξήθηκαν δυσανάλογα σε σχέση με το μέσο όρο της Ευροζώνης. Το ζήσαμε όλοι με την "ακρίβεια" του ευρώ αλλά παράλληλα το ονομαστικό ΑΕΠ μας ανέβαινε κάθε χρόνο 7-9% και φτάσαμε σε όρους αγοραστικής δύναμης (πλούτου δηλαδή) να είμαστε ίδιοι με την Ιταλία (στοιχεία από ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) ή τη Γαλλία (στοιχεία από CIA). Η παραγωγικότητα ανά εργαζόμενο στην Ελλάδα όμως δεν είναι ίδια με αυτή της Ιταλίας ή της Γαλλίας, χώρες με ανεπτυγμένη βιομηχανία.
Αυτό που πρόκειται να γίνει στο μέλλον, είναι η σχετική φούσκα μισθών* και τιμών στην Ελλάδα να ξεφουσκώσει (ή σπάσει...) με άλλα λόγια τα εισαγώμενα προιόντα να γίνουν πιο ακριβά.
2 τρόποι υπάρχουν για να συμβεί αυτό.
1) O άμεσος με υποτίμηση του νομίσματος οπότε τα εισαγώμενα γίνονται ακριβότερα και έχουμε πληθωρισμό
2) Ο έμμεσος με μείωση μισθών* και τιμών των εγχώριων προιόντων (οπότε επί της ουσίας τα εισαγώμενα γίνονται πιο ακριβά) άρα αποπληθωρισμός.
Ουσιαστικά και τα δύο φαινόμενα είναι όψεις του ίδιου νομίσματος ως προς την αιτιολογία τους, το δυσανάλογα υψηλό δηλαδή επίπεδο τιμών και μισθών* στη χώρα. Στην Ελλάδα του ευρώ όλη η εκτόνωση θα συμβεί με τον δεύτερο τρόπο.

Για να το πω πιο παραστατικά, όταν μπήκαμε στο ευρώ ένα Ματίζ έκανε 2,5-3,0 εκατομμύρια δραχμές ενώ ένα σουβλάκι 200 δραχμές. Σήμερα το Ματίζ κάνει ακόμα 2,5 εκατομμύρια δραχμές αλλά το σουβλάκι κοστίζει 600 δραχμές ή και περισσότερο. Ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της σχετικής μεταβολής τιμών είναι πλασματικό και η τρέχουσα κρίση θα το "διορθώσει".

*Ο όρος είναι καταχρηστικός, εννοώ διαθέσιμο εισόδημα και σε αυτό συμπεριλαμβάνονται τα κεφαλαιουχικά κέρδη. Συμπεριλαμβάνεται δηλαδή και αυτός που πούλησε ένα οικόπεδο με κέρδος.